«Ο Κυνηγός», Χούλιο Κορτάσαρ

Η νουβέλα, Ο Κυνηγός, του Χούλιο Κορτάσαρ, αναφέρεται στη ζωή του μεγάλου σαξοφωνίστα της τζαζ, Τσάρλι Πάρκερ, ο οποίος, αν και πέθανε πρόωρα, στα τριάντα πέντε του, πρόλαβε να αφήσει το στίγμα του σε αυτό το είδος της μουσικής εγκαινιάζοντας μια νέα περίοδο, σηματοδοτώντας τη μετακόμισή της από τις χορευτικές αίθουσες στα μικρά τζαζ κλαμπ.
Ο Αργεντίνος συγγραφέας τοποθετεί την ιστορία του στο Παρίσι. Ο Τζόνι Κάρτερ είναι ένας χαρισματικός καλλιτέχνης, ένας άνθρωπος που παράγει μεθυστικούς, μουσικούς αυτοσχεδιασμούς, ένα μοναδικό και ιδιοφυές ταλέντο, ένας αυτοκαταστροφικός δημιουργός. Ο Τζόνι Κάρτερ πίνει ανεξέλεγκτα, είναι εθισμένος στα ναρκωτικά, εγκλείεται σε ψυχιατρικές κλινικές, χάνει τα σαξόφωνά του, ακυρώνει προγραμματισμένες παραστάσεις. Παρ’ όλα αυτά, όλοι διαβλέπουν στο πρόσωπό του έναν προικισμένο δεξιοτέχνη. Συνέχεια

Advertisements

«Η μαύρη αράχνη», Ιερεμίας Γκότχελφ

Πολλές φορές σκυθρωπιάζω καθώς διαπιστώνω ότι, όσο και αν συγκαταλέγομαι στους συστηματικούς αναγνώστες, όσο και αν προσπαθώ να παραμένω ενήμερος για τα σύγχρονα λογοτεχνικά δρώμενα ή αυτά του περασμένου αιώνα, προκύπτουν αναπάντεχες ελλείψεις, ότι η άγνοιά γύρω από ανθρώπους που μεγαλούργησαν γράφοντας δεν θα με εγκαταλείψει ποτέ. Ευτυχώς υπάρχουν εκδοτικοί οίκοι που ανασύρουν αριστουργήματα από το παγκόσμιο στερέωμα φέρνοντας μας σε επαφή με άγνωστους, έως τώρα, συγγραφείς. Ευτυχώς υπάρχουν άνθρωποι που σου συστήνουν εξαιρετικά βιβλία. Αναφέρομαι στον Ελβετό Ιερεμία Γκότχελφ, ο οποίος γεννήθηκε το 1797 και πέθανε το 1854, και το έργο του Η Μαύρη Αράχνη, συγγραφέας που εξάρθηκε από τον Τόμας Μαν και τον Ελίας Κανέτι. Ο Γκότχελφ, ταγμένος στη λογοτεχνική έκφραση με τα απλούστερα μέσα, μας παραδίδει ένα συμβολικό παραμύθι με διαχρονικές προεκτάσεις και αρχέγονο υπόβαθρο. Συνέχεια

«Ένα ποτήρι ακόμη, Τσαρλς», Αντώνης Τσόκος

Τον Αντώνη τον γνώρισα πριν από δύο σχεδόν χρόνια, στην παρουσίαση της πρώτης ποιητικής συλλογής του, Σουίνγκ με τ’ άστρα. Είναι από τους ανθρώπους όπου το ποιητικό χάρισμα διασταυρώνεται με τον εξαίρετο χαρακτήρα. Όσο ανεπιτήδευτη ήταν η ποίησή του τόσο ανεπιτήδευτος είναι και ο ίδιος. Όσο χαμηλών τόνων είναι ο ίδιος τόσο η ποίησή του φωνάζει βροντερά παρούσα.
Μόλις πρόσφατα εκδόθηκε από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη το δεύτερο βιβλίο του με τον υπέροχο τίτλο: Ένα ποτήρι ακόμη Τσαρλς, κι έσπευσα να το προμηθευτώ διερωτώμενος ενδόμυχα αν ο Αντώνης είχε καταφέρει να υπερβεί τον εαυτό του, αν είχε κατορθώσει να υπερπηδήσει τον πήχυ, που ήδη είχε τοποθετήσει ψηλά στη συνείδησή μου με το πρώτο του έργο. Συνέχεια

«Η εκδίκηση της Ιθάκης», Θάνος Λουμπρούκος

Η ποίηση του Θάνου Λουμπρούκου αντλεί τη ζωτικότητά της από τέσσερις δεξαμενές. Η πρώτη περιλαμβάνει την παιδική του ηλικία, στη δεύτερη κοχλάζουν υδρατμοί είτε μοναξιάς είτε μοναχικότητας, στην τρίτη παφλάζει η αδυναμία επικοινωνίας, και στην τέταρτη ρέει το ιδιότυπο ύφος του, αυτό που αξιοποιεί τις λέξεις μετατρέποντας τα επίθετα σε ουσιαστικά ή εμφιλοχωρεί συνηχήσεις.
Μεγάλωσα κάπως απότομα, γράφει ο Θάνος στο ποίημα Απότομα, αν και διαψεύδεται στα επόμενα ποιήματά του όπου διαφαίνεται ότι μεγάλωσε, όχι κάπως, αλλά πολύ απότομα, σαν να έχει μεταπηδήσει από τα παιδικά του χρόνια στα ενήλικα, και ανάμεσά τους να παρεμβάλλεται το κενό, ένα κενό μνήμης και μιας αναντικατάστατης απουσίας, ένα θολό και όμως ευδιάκριτο παρελθόν το οποίο ανασύρεται μέσα από τις διαδρομές των παραμυθιών και των παιδικών παιχνιδιών. Συνέχεια

Αύριο στη μάχη να με σκεφτείς, Χαβιέρ Μαρίας

Αναμφισβήτητα πρόκειται για ένα βιβλίο όπου το αφηγηματικό ύφος τού συγγραφέα τηρείται με συνέπεια από την αρχή έως το τέλος. Ο Χαβιέρ Μαρίας έχει προαποφασίσει την τεχνική του και την εφαρμόζει απαρέγκλιτα σε όλο το έργο προσδίδοντας με αυτόν τον τρόπο συνοχή κι εσωτερική αρμονία. Η ενιαία αντιμετώπιση της δομής και του περιεχομένου συμβάλλει καθοριστικά στο θετικό απόσταγμα από την ανάγνωση του βιβλίου χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η αμφιταλάντευση ανάμεσα στις εντυπώσεις δεν ήταν διαρκώς παρούσα.

Ο Βίκτορ είναι σεναριογράφος και συγγραφέας φάντασμα, δηλαδή ένας άνθρωπος που γράφει ιστορίες για άλλους συγγραφείς, παραμένοντας ο ίδιος πίσω από την ανωνυμία του. Τα σενάριά του πότε γίνονται παραγωγές και πότε όχι, αλλά δεν τον νοιάζει γιατί έτσι και αλλιώς πληρώνεται. Συνέχεια