«Το ποτάμι στον καθρέφτη», Αικατερίνη Τεμπέλη

potami

«Το ποτάμι στον καθρέφτη» είναι ένα βιβλίο αποτελούμενο από δέκα αυτοτελή διηγήματα στα οποία πρωταγωνιστές είναι πρόσωπα της καθημερινότητας, άνθρωποι της διπλανής μας πόρτας. Επίκαιρα αρκετά από αυτά ίσως και εμπνευσμένα από τα ίδια τα γεγονότα που συντελέστηκαν και συντελούνται στην Ελλάδα της κρίσης. Η Κατερίνα Τεμπέλη καταφέρνει περίτεχνα να συνδυάζει το συναίσθημα με την καθαρή αλήθεια, απογυμνωμένη από κάθε τι το περιττό και διεισδύει στην ψυχοσύνθεση και στην τρέχουσα ψυχική κατάσταση των πρωταγωνιστών της χωρίς να ξεφεύγει από το σοβαρό και να καταλήγει στο δακρύβρεχτο. Πετυχαίνει να ισορροπήσει σε αυτήν τη λεπτή διαχωριστική γραμμή δίχως να χάσει το βηματισμό της, πράγμα που εξυψώνει και αναδεικνύει τον πυρήνα, την κυρίαρχη δύναμη των διηγημάτων της που είναι ο άνθρωπος.

Ξεκινώντας από το «Ομόνοια-Κηφισιά» και ολοκληρώνοντας με το «Μικρές αλλαγές σχεδίου» η συγγραφέας μας πηγαίνει ένα ξεχωριστό σεργιάνι σε διαφορετικές εποχές, σε γεωγραφικές τοποθεσίες που δεν περιορίζονται στα όρια του Ελλαδικού χώρου καθώς και ανάμεσα στο πραγματικό και την αλληγορία. Η γραφή της έχει συνοχή, έχει πυξίδα και προπαντός έχει συναίσθημα.

Στο διήγημα «Ομόνοια-Κηφισιά» με αφορμή ένα βαγόνι του ηλεκτρικού σιδηρόδρομου η πρωταγωνίστρια παρατηρεί και συλλογίζεται, συνθέτοντας εικόνες και όψεις, αρχίζοντας από την Ομόνοια και καταλήγοντας στην Κηφισιά, μια διαδρομή γεμάτη από ζωή μέσα σε ένα μελαγχολικό όμως κάδρο, μια αντίθεση που σου αφήνει μια γλυκόπικρη αλλά παρόλα αυτά ευχάριστη γεύση˙ έτσι είναι η ζωή άλλωστε.

Στο «Hotel des Rouges» τα άσπρα σεντόνια με τις τόσες μυρωδιές είναι ζηλευτά, «κουβαλούν κάτι απ’ τη σιωπή που σεργιανάει σ’ όλα τα ξενοδοχεία γ΄ θέσης» όπως πολύ ατμοσφαιρικά και εύστοχα γράφει η συγγραφέας, και η λήθη επιδιώκεται κάπου στο κέντρο της Μιλτιάδου.

Στο «Χωρίς τύψεις» ο ξερακιανός γείτονας με τα βαθουλωμένα μάγουλα είναι πάντα εκεί, τους γνωρίζει όλους, αλλά μένει μόνος και κλεισμένος στον εαυτό του, στην παλιά μονοκατοικία στα Κάτω Πετράλωνα, όπου κανείς δεν ενδιαφέρεται ειλικρινά για αυτόν αλλά «η λαιμαργία για μάθηση» παρακινεί τους γείτονες να ασχοληθούν με τη ζωή του ενδελεχώς. Και όπου πολλές φορές δεν υπάρχει ανταπόκριση, η «καλή» διάθεση μπορεί κάλλιστα να καταλήξει σε μίσος.

«Για μια παράσταση» ο ηλικιωμένος κύριος με τους γυρτούς ώμους και το σβησμένο βλέμμα τόλμησε να πάει ενάντια στους δισταγμούς του, έγινε αντικείμενο γέλιου για κάποιους που στερήθηκαν θεατών, ακολούθησε τον νεαρό που στη μέση του μπαρ ξετύλιξε μελωδίες σαγηνευτικές μέσα από το βιολί του και τελικά για αυτήν την κωλοπαράσταση δεν έμαθε «πόσο μακριά ταξίδεψε η βάρκα».

Αικατερίνη Τεμπέλη

Στο «Ποτάμι στον καθρέφτη», το ομότιτλο διήγημα με το βιβλίο, το Πράσινο, το Κόκκινο, η Γυναίκα, ο Άντρας, το Φίδι πολεμάνε αλληγορικά και μάχονται για την επικράτησή τους. Τελικά τί είναι πραγματικό και τί όνειρο; Το κλάμα μπορεί να δείξει την αλήθεια; Το γέλιο είναι η καλύτερη άμυνα; Τελικά, ο καθρέφτης τί κρύβει;

«Η μνησικακία (δεν είναι γένους θηλυκού)» και είναι αλήθεια πως η γραφή σε τούτο το διήγημα είναι τόσο πειστική που πείθει ακόμα και τους πιο δύσπιστους. Ο Σερ Άντριου και η αγαπημένη του Μάρτζορι. Ο ιατροδικαστής που κλήθηκε να βγάλει το πόρισμα για το θάνατο του Χολστάιν και δεν διακατέχεται από καμιά επιθυμία να κάνει τη δουλειά των κοκορόμυαλων που νομίζουν πως είναι απευθείας απόγονοι του Σέρλοκ Χόλμς. Μυστήριο ως το τέλος…

«Ένα θαύμα» μπορεί να αλλάξει τα πάντα και στην περίπτωση του εν λόγω διηγήματος είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την κατάληξη της ιστορίας. Πόσο μπορεί μια προσευχή να εισακουστεί; Όλα εδώ πληρώνονται και καταμετρώνται; Τι υπάρχει πέραν της ζωής που γνωρίζουμε και πόσο μπορεί να επηρεάσει τη ζωή μας εδώ;

«Χορεύουμε;». Έτσι θα ζήταγε ένας άντρας σε μια γυναίκα. Τί όμως κρύβει ένας απλός χορός; Είναι τόσο αθώος όσο φαίνεται; Μπορούμε μέσα από την ομιλία, την επαφή των κορμιών μας να κρύψουμε τις αλήθειες; Μπορεί το συναίσθημα να ενυπάρχει μέσα μας ανεξάρτητα από τις ενέργειες μας, καλές ή κακές; Πόσο έντονη είναι η ανάγκη για στοργή; Αξίζει τον κόπο το όνειρο και η τρέλα του;

Στις «Συναλλαγές εκπεσόντων» ο πρωταγωνιστής ξέρει πολλά πράγματα και τα γνωρίζει καλά. Πόσες φορές μπορεί να την πατήσει κάποιος. Μαθαίνουμε από τα λάθη μας έστω και αργά. Επιλέγουμε να είμαστε με αυτούς που γεμίζουν τον κόσμο μας με φωτεινά μονοπάτια. Είναι τίμιος και ειλικρινής. Δεν παραμυθιάζει. Αφήνει τους άλλους να αντιληφτούν τί αντιπροσωπεύει ακόμα και αν πέφτουν σε λάθος κρίσεις.

Τέλος, στις «Μικρές αλλαγές σχεδίου» ο Μίλτος ανακαλύπτει πως σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ταξίδι και συνειδητοποιεί πως δύο από τα σημαντικότερα πράγματα των οποίων πρέπει να είμαστε κτήτορες στη ζωή για να είμαστε ευτυχισμένοι είναι η ελαστικότητα και η ευελιξία στις συνθήκες αλλά και στους ανθρώπους που μας περιστοιχίζουν. Η κατανόηση τελικά είναι το κλειδί για την εξέλιξη.

Μέσα από αυτά τα διηγήματα της Κατερίνας Τεμπέλη ξετυλίχτηκε μπροστά μου πραγματικά μια πτυχή της συγγραφέως ιδιαίτερα ευχάριστη και θετική, σε ένα είδος ιδιαίτερα απαιτητικό και διαφορετικής δυσκολίας από αυτήν των μυθιστορημάτων, γιατί ο δημιουργός καλείται μέσα σε λίγες αράδες να συμπτύξει μια ολόκληρη ιστορία-ζωή με αρχή, μέση και τέλος, και να γεννήσει συναισθήματα στον αναγνώστη τόσο έντονα, ανάλογης εμβέλειας με αυτών που βιώνουμε περιστασιακά από την ανάγνωση κάποιων σπουδαίων μυθιστορημάτων ή νουβελών. Το διάβασα απνευστί.

(Άνεμος Εκδοτική)

Advertisements

3 responses to “«Το ποτάμι στον καθρέφτη», Αικατερίνη Τεμπέλη

  1. Σ’ Ευχαριστώ για το χρόνο που αφιέρωσες, τα λόγια που έγραψες, τις καλές σου προθέσεις, Γιάννη μου… Η παρουσίαση αυτή με κάνει κάτι περισσότερο από χαρούμενη. Μπορώ ν’ αντιτάξω τέτοιες στιγμές στο μαύρο και στο γκρι της καθημερινότητάς μας, όλα μου τα χρώματα. Κι αυτό, όπως και το χαμόγελο που έχω τώρα, δεν χωράνε σε λέξεις… Να ‘σαι καλά και να γράφεις! Περιμένω πολλά από σένα…

    Αρέσει σε 2 άτομα

  2. Παράθεμα: Το ποτάμι στον καθρέφτη – Μ’ ένα κόμπο στο λαιμό… | AikateriniTempeli's Weblog

  3. Παράθεμα: «Το ποτάμι στον καθρέφτη» – Μ’ ένα κόμπο στο λαιμό… | AikateriniTempeli's Weblog

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s